N\u00eb vitet e para t\u00eb m\u00ebsimdh\u00ebnies n\u00eb institutin shkencor, n\u00eb suaza t\u00eb orarit tim t\u00eb m\u00ebsimdh\u00ebnies e kisha l\u00ebnd\u00ebn e leximit dhe lektur\u00ebs. Planprogrami supozohej t\u00eb fokusohej n\u00eb m\u00ebsimdh\u00ebnien apo vler\u00ebsimin p\u00ebrfundimtar t\u00eb ushtrimeve t\u00eb nx\u00ebn\u00ebsve n\u00eb lexim, n\u00eb ve\u00e7anti, duke e ditur realitetin e shkall\u00ebs s\u00eb dob\u00ebt t\u00eb nx\u00ebn\u00ebsve.<\/p>\n
Planprogramet sikur ky ishin tem\u00eb e diskutimeve t\u00eb shumta p\u00ebr dobit\u00eb dhe q\u00ebllimet e tij, metodat e m\u00ebsimdh\u00ebnies dhe vler\u00ebsimet e saj. P\u00ebr k\u00ebt\u00eb shkak, metoda e vler\u00ebsimit n\u00eb k\u00ebt\u00eb l\u00ebnd\u00eb kaloi n\u00ebp\u00ebr disa periudha t\u00eb ndryshme, ku nj\u00ebra prej atyre periudhave e p\u00ebrfshinte provimin me shkrim dhe provimin me goj\u00eb, mblidhej rezultati dhe k\u00ebshtu p\u00ebrcaktohej nota p\u00ebrfundimtare.<\/p>\n
Nd\u00ebrsa n\u00eb gjysm\u00ebvitin e dyt\u00eb provimi ishte qendror, pyetjet vinin nga administrata e provimeve t\u00eb universitetit p\u00ebr secilin institut shkencor. Ata p\u00ebr \u00e7do gjysm\u00ebvit i p\u00ebrcaktonin dy tema p\u00ebr provimet me shkrim. Mua nj\u00eb her\u00eb m\u00eb ndodhi q\u00eb nx\u00ebn\u00ebsve t\u2019u jepja informata t\u00eb gabuara p\u00ebr temat e provimit. Problemi ishte se u mb\u00ebshteta n\u00eb kujtes\u00ebn time duke menduar se i dija temat. Nx\u00ebn\u00ebsit u befasuan me pyetjet, sepse prej tyre nuk ishte k\u00ebrkuar t\u00eb lexoheshin ato tema.<\/p>\n
U b\u00eb nj\u00eb rr\u00ebmuj\u00eb e vog\u00ebl, megjithat\u00eb n\u00eb fund \u00e7\u00ebshtja p\u00ebrfundoi me paqe. Ekzistonte mund\u00ebsia ta paguaja koston e gabimit shum\u00eb shtrenjt\u00eb, por Allahu m\u00eb shp\u00ebtoi.<\/p>\n
– Nga ky rast m\u00ebsova se disa gabime t\u00eb lehta koston e pages\u00ebs e kan\u00eb t\u00eb shtrenjt\u00eb. Gj\u00ebrat nuk vler\u00ebsohen sipas gabimit, por sipas gjurm\u00ebve q\u00eb i jep gabimi. Aksidentet fatale ndodh t\u00eb vijn\u00eb nganj\u00ebher\u00eb nga pakujdesia p\u00ebr disa momente, apo kushedi nj\u00eb shkujdesje e paq\u00ebllimshme mund t\u00eb jet\u00eb fatale p\u00ebr dhjet\u00ebra apo qindra shpirtra.<\/p>\n
Te lidhjet familjare dhe shoq\u00ebrore dhe komunikimi n\u00eb mes njer\u00ebzve, nj\u00eb situat\u00eb apo nj\u00eb fjal\u00eb e vetme mund ta shkat\u00ebrroj\u00eb lidhjen q\u00eb me vite t\u00eb t\u00ebra \u00ebsht\u00eb nd\u00ebrtuar.<\/p>\n
– M\u00ebsova se nuk duhet t\u2019i besoj kujtes\u00ebs sime n\u00eb \u00e7\u00ebshtje t\u00eb r\u00ebnd\u00ebsishme q\u00eb lidhen me informacione, ve\u00e7an\u00ebrisht kur e di se kam probleme me kujtes\u00ebn, duke e theksuar k\u00ebtu mbajtjen n\u00eb mend t\u00eb personave q\u00eb i takoj. Kjo gj\u00eb m\u00eb fut n\u00eb siklet dhe m\u00eb jep ilustrim t\u00eb keq n\u00eb disa situata, sepse disa persona q\u00eb i takoj mendojn\u00eb se i njoh, por realiteti \u00ebsht\u00eb se mua m\u00eb duket sikur hera e par\u00eb q\u00eb po i takoj.<\/p>\n
Po t\u00eb ishte mund\u00ebsia q\u00eb ta shprehte haptazi qortimin ndaj teje ai t\u00eb cilin e takon dhe nuk t\u00eb kujtohet, do t\u00eb kishe hap\u00ebsir\u00eb p\u00ebr t\u2019ia sqaruar arsyen dhe t\u2019ia p\u00ebrshkruash natyr\u00ebn t\u00ebnde, mir\u00ebpo t\u00eb gjith\u00eb nuk jan\u00eb ashtu. Shumica prej tyre e mbajn\u00eb n\u00eb vete dhe ecin vazhdojn\u00eb. Ndoshta edhe nuk kan\u00eb faj n\u00eb k\u00ebt\u00eb rast, sepse ata supozojn\u00eb se ti me q\u00ebllim po i injoron.<\/p>\n
Jam magjepsur me at\u00eb q\u00eb e p\u00ebrmendi dijetari Alij et-Tantavij p\u00ebr dijetarin Emxhed ez-Zehavij, Allahu i m\u00ebshiroft\u00eb t\u00eb dyt\u00eb, i cili tha: \u201cP\u00ebshtjellimi dhe harresa e tij ishin t\u00eb \u00e7uditshme. N\u00eb nj\u00ebrin prej kapitujve t\u00eb librit tim p\u00ebrmblodha raste dhe t\u00eb dh\u00ebna p\u00ebr disa dijetar\u00eb q\u00eb harronin, megjithat\u00eb nuk gjeta rast t\u00eb ngjash\u00ebm sikurse i tij. Ai harron \u00e7far\u00eb ka ndodhur para gjysm\u00eb ore dhe shp\u00ebrfill gj\u00ebrat p\u00ebrreth tij.\u201d[1]<\/sup><\/a> M\u00eb pas p\u00ebrmendi shembuj nga harresa e tij.<\/p>\n – Po ashtu m\u00ebsova se me r\u00ebnd\u00ebsi \u00ebsht\u00eb t\u00eb fokusohemi n\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishme, t\u2019i kthehemi s\u00ebrish v\u00ebshtrimit n\u00eb t\u00eb dhe t\u00eb mos mjaftohemi vet\u00ebm me nj\u00eb v\u00ebshtrim.<\/p>\n Me nj\u00eb mik timin u angazhuam bashk\u00ebrisht ta shkruanim nj\u00eb lib\u00ebr p\u00ebr Ministrin\u00eb e Arsimit dhe t\u00eb Edukimit. Ai e kishte p\u00ebr detyr\u00eb t\u00eb kujdesej p\u00ebr botimin e librit dhe idet\u00eb e librit t\u2019i shprehte brenda librit n\u00eb form\u00eb t\u00eb ilustruar.<\/p>\n K\u00ebrkoi prej dizajnuesit q\u00eb te titulli i nj\u00ebrit kapitull, n\u00eb faqe ta vendoste nj\u00eb fotografi t\u00eb nj\u00eb nd\u00ebrtese prej posht\u00eb p\u00ebr kah lart. Fotoja duhej ta shprehte iden\u00eb q\u00eb e trajtonte ky kapitull.<\/p>\n Pasi u dizajnua libri, e rishikuam t\u00eb dy bashk\u00ebrisht dhe m\u00eb pas e kontrolloi komisioni i posa\u00e7\u00ebm i ministris\u00eb. Dy vjet pasi u botua dhe u shp\u00ebrnda, dikush e zbuloi se fotografia e vendosur n\u00eb lib\u00ebr ishte e nj\u00eb nd\u00ebrtese q\u00eb bartte simbol fetar t\u00eb nj\u00eb prej grupeve t\u00eb devijuara. U b\u00eb zhurm\u00eb mediatike e madhe rreth librit dhe njer\u00ebzit jepnin lloj-lloj komentesh. Nd\u00ebrsa realiteti ishte, thjesht, nj\u00eb gabim i paq\u00ebllimsh\u00ebm, megjith\u00ebse fotografia ishte aq e vog\u00ebl, saq\u00eb nuk mund t\u00eb dallohej p\u00ebrmbajtja e saj, p\u00ebrve\u00e7 n\u00ebse zmadhohej.<\/p>\n Kur punoja si hulumtues n\u00eb administrat\u00ebn e zhvillimit t\u00eb planprogrameve shkollore n\u00eb institutin shkencor, i cili ishte pjes\u00eb e universitetit Muhamed ibn Saud el-Islamije, ndodhi nj\u00eb gabim n\u00eb kopertin\u00ebn e nj\u00ebrit prej librave t\u00eb fikhut, titulli ishte shkruar gabim, edhe pse ishte kontrolluar nga t\u00eb gjitha grupet punuese, megjithat\u00eb gabimi nuk ishte v\u00ebrejtur derisa kishte dal\u00eb libri prej botimit dhe u shkoi nx\u00ebn\u00ebsve n\u00eb shkoll\u00eb.<\/p>\n – Po ashtu m\u00ebsova ta pranoja justifikimin e t\u00eb tjer\u00ebve kur gabojn\u00eb n\u00eb drejtim timin apo t\u00eb t\u00eb tjer\u00ebve, sepse nuk \u00ebsht\u00eb nga drejt\u00ebsia t\u2019i qortoj njer\u00ebzit gjersa un\u00eb vet\u00eb k\u00ebrkoj q\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt t\u00eb m\u00eb justifikojn\u00eb.<\/p>\n Ta pranosh k\u00ebrkes\u00ebn p\u00ebr ta justifikuar tjetrin nuk n\u00ebnkupton sakt\u00ebsimin e veprimit t\u00eb tij. K\u00ebtu, madje, mjafton t\u00eb kesh mendim t\u00eb mir\u00eb, sepse nuk shp\u00ebton askush nga gabimet njer\u00ebzore. V\u00ebrtetimi i gabimit apo i fajit t\u00eb tij, nuk n\u00ebnkupton detyrimisht se ai ka pasur nijet t\u00eb keq dhe paramendime me q\u00ebllim p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb keq.<\/p>\n Dallimi n\u00eb mes t\u00eb gabimit dhe nijetit t\u00eb njeriut \u00ebsht\u00eb me r\u00ebnd\u00ebsi shum\u00eb t\u00eb madhe. Njer\u00ebzit gabimin e shohin qartazi para vetes, nuk ka nevoj\u00eb p\u00ebr d\u00ebshmi apo v\u00ebrtetim, por, nganj\u00ebher\u00eb, ndodh q\u00eb k\u00ebt\u00eb ta qesin n\u00eb shesh, ashtu q\u00eb atyre t\u2019u duket se gabimi i b\u00ebr\u00eb aludon n\u00eb nijetin e keq t\u00eb njeriut dhe d\u00ebshir\u00ebn e tij p\u00ebr t\u2019u b\u00ebr\u00eb keq apo p\u00ebr t\u2019i d\u00ebmtuar t\u00eb tjer\u00ebt. N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, n\u00eb mes t\u00eb dy \u00e7\u00ebshtjeve ka dallim shum\u00eb t\u00eb madh.<\/p>\n