B\u00ebjm\u00eb krahasimin mes k\u00ebtyre dy shembujve:<\/p>\n
Shembulli i par\u00eb: T\u00eb riut q\u00eb gjynahu ia ka pushtuar zemr\u00ebn dhe mendjen. P\u00ebr t\u00eb arritur deri te rruga q\u00eb e \u00e7on te gjynahu, planifikon, jep mund dhe e angazhon trurin. Pastaj i v\u00eb n\u00eb funksion gjymtyr\u00ebt e tij, madje ndoshta shpenzon nj\u00eb pjes\u00eb nga pasuria e tij apo e shfryt\u00ebzon autoritetin e tij. Kur gjymtyr\u00ebt e tij e braktisin gjynahun, vazhdon pamja e gjynahut t\u2019i sillet n\u00ebp\u00ebr mendje dhe ta zot\u00ebroj\u00eb trurin e tij.<\/p>\n
N\u00eb momentin q\u00eb i takon shok\u00ebt, krenohet para tyre me vepr\u00ebn e tij dhe e shpalos gjynahun e tij. N\u00ebse i ik\u00ebn mund\u00ebsia ta b\u00ebj\u00eb gjynahun, atij kjo i shkakton keqardhje dhe i ngjall d\u00ebshp\u00ebrim. E, n\u00ebse i shkon mendja t\u00eb pendohet, sakaq ky mendim i ik\u00ebn dhe d\u00ebshira p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb m\u00ebkat ia d\u00ebbon at\u00eb mendim t\u00eb mir\u00eb q\u00eb kishte.<\/p>\n
Shembulli i dyt\u00eb: I riu q\u00eb e urren gjynahun dhe gjynahqarin. Koh\u00ebn e tij e shfryt\u00ebzon n\u00eb ibadet, mir\u00ebpo her\u00eb pas here e kaplon nj\u00eb dob\u00ebsi njer\u00ebzore dhe e \u00e7on n\u00eb gjynah. Deri t\u00eb largohet nga gjynahu, zemra e tij p\u00ebrv\u00eblohet nga keqardhja; ndien dhembje dhe ka siklet, i ngre duart e tij kah qielli e i lutet Allahut p\u00ebr pendim dhe falje. Zemra i rr\u00ebqethet kur d\u00ebgjon \u00e7doher\u00eb k\u00ebshill\u00eb. Gjynahu i del para syve dhe vazhdon ta fut\u00eb n\u00eb siklet. M\u00eb pas pyet, cila \u00ebsht\u00eb rrug\u00ebdalja? Cila \u00ebsht\u00eb zgjidhja? Dhe nis ta largoj\u00eb \u00e7do rrug\u00eb q\u00eb e \u00e7on deri n\u00eb gjynah. E till\u00eb \u00ebsht\u00eb gjendja dhe shprehia e k\u00ebtij t\u00eb riu n\u00ebse bie n\u00eb gjynah.<\/p>\n
Pas gjith\u00eb k\u00ebsaj fillon ta p\u00ebrbuz\u00eb veten. E ndien n\u00eb vete se \u00ebsht\u00eb larg rrug\u00ebs s\u00eb pun\u00ebmir\u00ebve dhe e faj\u00ebson q\u00eb ka cil\u00ebsi t\u00eb t\u00eb padijshm\u00ebve dhe hipokrit\u00ebve.<\/p>\n
I tilli \u00ebsht\u00eb prej atyre q\u00eb p\u00ebr ta Allahu thot\u00eb: \u201cP\u00ebr ata q\u00eb, kur b\u00ebjn\u00eb vepra t\u00eb turpshme ose i b\u00ebjn\u00eb d\u00ebm vetes, e kujtojn\u00eb Allahun, i k\u00ebrkojn\u00eb falje p\u00ebr gjynahet e tyre – e kush i fal gjynahet p\u00ebrve\u00e7 Allahut? – dhe nuk ngulmojn\u00eb me vet\u00ebdije n\u00eb gabimet q\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb.\u201d (Ali Imran: 135)<\/p>\n
P\u00ebr Allahun, a jan\u00eb t\u00eb barabart\u00eb k\u00ebta t\u00eb dy? Dhe cili \u00ebsht\u00eb m\u00eb af\u00ebr m\u00ebshir\u00ebs s\u00eb Sunduesit, t\u00eb Gjith\u00ebdijshmit, Pendimpranuesit dhe M\u00ebshiruesit?<\/p>\n
Rreth k\u00ebtij bot\u00ebkuptimi foli Ibn el-Kajimi, Allahu e m\u00ebshiroft\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: \u201cAllahu e fal robin i cili ka r\u00ebn\u00eb n\u00eb gjynah, sepse e ka mposhtur epshi dhe fuqia e karakterit. Ato e \u00e7ojn\u00eb n\u00eb gjynah, por, megjithat\u00eb zemra e tij e urren gjynahun dhe nuk k\u00ebmb\u00ebngul p\u00ebr n\u00eb gjynah; e k\u00ebtij shpresohet q\u00eb Allahu t\u2019ia fal\u00eb dhe ta m\u00ebshiroj\u00eb, p\u00ebr shkak se Allahu e di q\u00eb robi ka dob\u00ebsi dhe e mposht shpeshher\u00eb epshi i tij dhe se ky njeri nuk mund t\u2019i b\u00ebj\u00eb ball\u00eb m\u00ebkatit, pa r\u00ebn\u00eb n\u00eb t\u00eb. Ai edhe kur bie n\u00eb gjynah, q\u00ebndron kokulur dhe i p\u00ebrulur para Zotit, ka siklet dhe frik\u00eb. Epshi i nefsit e t\u00ebrheq kah gjynahu, nd\u00ebrsa imani tij e urren k\u00ebt\u00eb. Her\u00eb i p\u00ebrgjigjet nxit\u00ebsit t\u00eb epshit, e her\u00ebve t\u00eb tjera i p\u00ebrgjigjet thirr\u00ebsit t\u00eb imanit. E ai q\u00eb jet\u00ebn e tij e nd\u00ebrton mbi gjynahe, nuk e ka frik\u00eb Allahun dhe nuk e lufton epshin p\u00ebr hir t\u00eb Allahut, madje g\u00ebzohet dhe qesh kur b\u00ebn gjynah, pik\u00ebrisht p\u00ebr k\u00ebt\u00eb njeri duhet pasur frik\u00eb se gjynahet do t\u00eb nd\u00ebrhyjn\u00eb mes tij dhe pendimit, e nuk do t\u2019i jepet mund\u00ebsia t\u00eb pendohet prej tyre.\u201d[1]<\/sup><\/a><\/p>\n Me nj\u00eb vend tjet\u00ebr tha: \u201cT\u00eb g\u00ebzohesh me b\u00ebrjen e gjynahut tregon q\u00eb e d\u00ebshiron at\u00eb fort dhe po aq je i padijsh\u00ebm se kujt po i b\u00ebn gjynah. Po ashtu, tregon se nuk ke njohuri p\u00ebr fundin e keq q\u00eb e sjell gjynahu dhe rrezikun e tij. G\u00ebzimi me b\u00ebrjen e gjynahut ia mbulon t\u00eb gjitha k\u00ebto fakte njeriut dhe p\u00ebr t\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb i rreziksh\u00ebm se vet\u00eb r\u00ebnia n\u00eb gjynah. Asnj\u00ebher\u00eb nuk plot\u00ebsohet k\u00ebnaq\u00ebsia dhe nuk kompletohet g\u00ebzimi te besimtari me b\u00ebrjen e gjynahut, p\u00ebrkundrazi, kur e b\u00ebn gjynahun, zemr\u00ebn e tij e prek pik\u00ebllimi, mir\u00ebpo k\u00ebt\u00eb ndjenj\u00eb ai nuk arrin ta perceptoj\u00eb sepse \u00ebmb\u00eblsia e epshit e pengon ta ndiej\u00eb at\u00eb. Kur zemra boshatiset dhe nuk ndien m\u00eb pik\u00ebllim, por shtohet g\u00ebzimi dhe k\u00ebnaq\u00ebsia me b\u00ebrjen e gjynahut, at\u00ebher\u00eb duhet ta rishikoj\u00eb imanin e tij dhe t\u00eb shqet\u00ebsohet p\u00ebr vdekjen e zemr\u00ebs s\u00eb tij. Sikur t\u00eb ishte e gjall\u00eb zemra e tij, do t\u00eb m\u00ebrzitej, zem\u00ebrohej dhe do t\u2019i vinte r\u00ebnd\u00eb p\u00ebr b\u00ebrjen e gjynaheve t\u00eb tij, por ajo nuk ndien m\u00eb. N\u00eb k\u00ebt\u00eb gjendje ai i p\u00ebrngjason t\u00eb vdekurit q\u00eb asnj\u00eb plag\u00eb m\u00eb nuk i shkakton dhembje.\u201d[2]<\/sup><\/a><\/p>\n Ibn es-Semaku, Allahu e m\u00ebshiroft\u00eb, ka th\u00ebn\u00eb: \u201cJan\u00eb tri lloje njer\u00ebzish:<\/p>\n Lloji i par\u00eb – ai q\u00eb pendohet pas gjynahut, i vendosur ta braktis\u00eb gjynahun dhe t\u00eb mos i kthehet s\u00ebrish. Ky \u00ebsht\u00eb i mrekulluesh\u00ebm.<\/p>\n Lloji i dyt\u00eb – ai q\u00eb b\u00ebn gjynah e pastaj pendohet, b\u00ebn gjynah dhe m\u00ebrzitet, b\u00ebn gjynah dhe qan. K\u00ebtij shpresohet t\u2019i falet, por edhe frik\u00ebsohemi p\u00ebr t\u00eb se do t\u00eb d\u00ebnohet.<\/p>\n Lloji i tret\u00eb – b\u00ebn gjynah dhe nuk pendohet apo nuk m\u00ebrzitet, b\u00ebn gjynah dhe nuk qan. Ky njeri e ka l\u00ebshuar rrug\u00ebn e Xhenetit dhe \u00ebsht\u00eb duke e ndjekur rrug\u00ebn e Xhehenemit.\u201d[3]<\/sup><\/a><\/p>\n Junus ibn el-Avam ibn el-Heusheb, Allahu e m\u00ebshiroft\u00eb, ka th\u00ebn\u00eb: \u201cN\u00eb t\u00eb kaluar\u00ebn thuhej se g\u00ebzimi me b\u00ebrjen e gjynahut \u00ebsht\u00eb m\u00ebkat m\u00eb i r\u00ebnd\u00eb se vet\u00eb b\u00ebrja e gjynahut.\u201d[4]<\/sup><\/a><\/p>\n Andaj, rishikoje veten se ku je ti me gjynahun. A je prej atyre q\u00eb g\u00ebzohen kur b\u00ebjn\u00eb gjynah, e d\u00ebshirojn\u00eb at\u00eb dhe shkojn\u00eb pas tij? Apo je prej atyre q\u00eb e urrejn\u00eb dhe nuk duan ta veprojn\u00eb at\u00eb, p\u00ebrve\u00e7 kur u dob\u00ebsohet nefsi dhe i mund epshi, at\u00ebher\u00eb bien n\u00eb t\u00eb!<\/p>\n Kujdes! Mos t\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb lezeti i epshit ta harrosh hidh\u00ebsin\u00eb e gjynahut! Kujdes! Mos t\u00eb t\u2019i djeg\u00eb zjarri i tekave rr\u00ebnj\u00ebt e imanit n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde!<\/p>\n [1]<\/a> Miftah Darus Seade (1\/283).<\/p>\n [2]<\/a> Medarixhus Salikin (1\/201).<\/p>\n