PËRMENDJA E ALLAHUT ËSHTË PAQE DHE MBUROJË

Abdullah ibn Hubejb, Allahu qoftë i kënaqur prej tij, thotë: “Në një natë me shumë shi dhe tepër e errët, dolëm ta kërkonim Pejgamberin, lavdërimi dhe paqja e Allahut qofshin për të, që të na printe në namaz. Kur e gjetëm, na tha: ‘A e falët namazin?’ S’dija si t’i përgjigjesha dhe çfarë t’i thoja, andaj heshta! Pastaj më tha: ‘Thuaje!’ Unë s’dija çfarë të thoja, veç heshtja! Përsëri më tha: ‘Thuaje!’ Unë përsëri s’dija çfarë të thoja, veç heshtja! Përsëri më tha: ‘Thuaje!’ I thashë: O i Dërguari i Allahut! Çfarë të them? Tha: ‘Thuaje: Kul huvAllahu ehad (suren Ihlas) dhe suren el-Felek dhe suren en-Nas, tri herë kur gdhihesh në mëngjes dhe tri herë kur e arrin mbrëmjen, se kjo do të të mjaftojë për çdo gjë.’ ”[1]

Et-Tibij, Allahu e mëshiroftë, në komentin e hadithi thotë: “Fjalët ‘kjo do të të mjaftojë për çdo gjë’; nënkuptojnë që do të të mbrojnë nga çdo sherr dhe e keqe. Mundet që kuptimi të jetë edhe që leximi i këtyre sureve të të mjaftojnë dhe s’ke nevojë për sure të tjera.”[2]

Uthman ibn Afani, Allahu qoftë i kënaqur prej tij, përcjell që Pejgamberi, lavdërimi dhe paqja e Allahut qofshin për të, të ketë thënë: “Nuk ka rob që për çdo mëngjes të ditës dhe për çdo mbrëmje të natës, e thotë tri herë: ‘Bismilahil-ledhi la jeḍurr-rru me’asmihi shej’un fil erḍi ue la fis-semai ue hues-Semiul Alim.’[3]; veçse nuk do ta dëmtojë atë asgjë.”[4]

Do të thotë që përmendja e Allahut e ruan njeriun nga çdo e keqe. Ia ruan zemrën nga vesveset dhe depërtimet e shejtanit, ia ruan shpirtin dhe trupin nga zbritja e dëmit.

 

[1] Ebu Davud (5082), Tirmidhiu, (3575), Nesaiu (5428), shejh Albani e vlerësoi të mirë hadithin.

[2] Mirkatul Mefatih (7/29).

[3] “Me emrin e Allahut, emër ky me përmendjen e të cilit nuk mund të bëjë dëm asgjë në tokë dhe as në qiell dhe Allahu është i Cili e dëgjon çdo gjë dhe është i Gjithëdijshmi.” (sh.p.)

[4] Ebu Davud (5088), Tirmidhiu, (3388) dhe e saktësoi, Ibn Maxhe (3869), shejh Albani e vlerësoi të saktë hadithin.

 

Dr. Muhamed Salih el Munexhidi

Nga arabishtja: Irfan Jahiu

(Pjesë nga libri i përkthyer në gjuhën shqipe: DOMETHËNIET DHE  KUPTIMET E DHIKRIT)