Ibn Kajimi (Allahu e mëshiroftë!) sqaroi disa prej dëmeve që i shkakton imoraliteti:
“Zinaja i bashkon të gjitha karakteristikat e sherrit: fetarinë e zbehtë, humbjen e dinjitetit, rënien e autoritetit dhe zbehjen e xhelozisë. Te zinaqari nuk gjen devotshmëri, marrëveshjet nuk i respekton, nuk ka sinqeritet në fjalët e tij, nuk është shok i mirë, nuk ka xhelozi për grarinë e familjes së tij. Tradhtia dhe gënjeshtra, mashtrimi dhe paturpësia, pandjesia se Allahu e mbikëqyr dhe pandjesia e bërjes së gjynahut, largimi i xhelozisë prej zemrës; janë prej degëve dhe pasojave që i sjell zinaja.
Prej ndëshkimeve të tjera që sjell zinaja janë: zemërimi i Allahut duke e sprovuar në familjen dhe nderin e tij. Sikur dikush të merrte guximin të zemëronte ndonjë mbret prej mbretërve të dynjasë, s’ka dyshim se pritja tij do të ishte shumë e keqe.
Prej ndëshkimeve janë edhe: errësirë në fytyrë, mërzi dhe dëshpërim në zemër.
Ndëshkime janë edhe: errësira dhe largimi i dritës prej zemrës. Kjo reflektohet më pas në fytyrë, duke u larguar prej saj shkëlqimi dhe duke e përfshirë atë errësira.
Po ashtu, mbjellja e varfërisë. Në një ether (thënie e të parëve) përmendet se Allahu ka thënë: “Allahu i shkatërron zullumqarët dhe i varfëron zinaqarët.”[1]
Ndëshkime të tjera: e largon dëlirësinë prej zinaqarit, e distancon nga adhurimi i Allahut dhe bie vlera nga sytë e njerëzve.
Më tutje, ndëshkime që përjeton: ia rrëmben emërtimet e bukura, përkatësisht atë të virtytshmërisë, bamirësisë e të drejtësisë; dhe e bën të përshkruhet me emërtime të shëmtuara, si: mëkatar, i shthurur, zinaqar dhe tradhtar.
Prej ndëshkimeve është se ia rrëmben përshkrimin besimtar, ashtu siç ka ardhur në hadithin e Pejgamberit ﷺ: “Nuk ndodh që zinaqari të jetë besimtar teksa bën zina…”[2] Pra, ia heq përshkrimin e imanit të plotë, edhe pse nuk e rrëmben prej tij gjithë imanin (por e dobëson shumë). Kur u pyet për këtë hadith Xhafer ibn Muhamedi, vizatoi një rreth në tokë dhe tha: “Ky është rrethi i imanit.” Pastaj vizatoi një rreth tjetër jashtë rrethit të parë dhe tha: “Ky është rrethi i Islamit. Kur njeriu bën zina, del prej këtij rrethi (të imanit), por jo prej rrethit tjetër (të Islamit).”
Ndëshkim tjetër është se e ekspozon veten të jetë banor i gropës sikurse furra, në të cilën i pa Pejgamberi ﷺ zinaqarët dhe zinaqaret.
Më tej, largohet nga përshkrimi i bukur me të cilin Allahu i përshkroi të virtytshmit dhe të ndershmit. Përshkrimi i tij do të jetë i shëmtuar, ashtu siç u përshkruan zinaqarët. Allahu thotë: “Gratë e pandershme janë për burrat e pandershëm dhe burrat e pandershëm janë për gratë e pandershme. Gratë e ndershme janë për burra të ndershëm dhe burrat e ndershëm janë për gra të ndershme.” (Nur, 26) Allahu e bëri Xhenetin vendbanim të të ndershmëve, ku hyjnë vetëm të ndershmit dhe nuk ka vend për të pandershmit. Allahu thotë: “Të cilëve melekët ua marrin shpirtin, duke qenë të padrejtë ndaj vetvetes. Ata do të shfaqin përulësi (duke thënë): “Ne nuk kemi bërë asgjë të keqe!” (Dhe do t’u thuhet): “Nuk është kështu! Natyrisht që Allahu i di mirë veprat që keni punuar.” (Nahl, 28) Po ashtu Allahu thotë: “Kur t’i afrohen atij, dyert e tij do të hapen e rojtarët e tij do t’u thonë atyre: “Shpëtimi qoftë mbi ju! Ju keni qenë njerëz të mirë, andaj hyni në të dhe qëndroni përgjithmonë!” (Zumer, 73) Të ndershmit, pra, e meritojnë selamin e melekëve dhe hyrjen në Xhenet, për shkak të ndershmërisë së tyre.
Zinaqarët janë prej krijesave më të fëlliqura. Si vendbanim për të pandershmit dhe të këqijtë Allahu e bëri Xhehenemin. Kur të ndodhë Dita e Kiametit, Allahu e dallon të mirin nga të këqijtë: të këqijtë i palos një mbi një dhe të gjithë i hedh në Xhehenem. Në Xhehenem nuk hyn i miri dhe në Xhenet nuk hyn i keqi.
Ndëshkim tjetër është ashpërsia që Allahu e mbjell në zemrën e zinaqarit dhe që reflekton edhe në fytyrën e tij. Përderisa fytyrën e të ndershmit e karakterizon ëmbëlsia dhe zemrën e tij afërsia, saqë secili njeri qetësohet me shoqërimin e tij, në anën tjetër fytyrën e zinaqarit e mbulon ashpërsia dhe secili që e shoqëron atë egërsohet.
Ndëshkim është edhe ulja e autoritetit në sytë e njerëzve, familjarëve dhe të tjerëve. Ai është më i përbuzuri në zemrat dhe sytë e tyre në krahasim me të ndershmin, të cilit Allahu i jep autoritet dhe njerëzit e duan.
Ndëshkimi tjetër është se njerëzit e shohin si mashtrues, prandaj askush nuk i zë besë për t’ia lënë amanet familjen dhe fëmijën e tij.
Era e keqe që përhapet prej tij dhe e nuhat çdo zemërpastër është ndëshkimi pasues. Ajo del nga goja dhe trupi i tij. Ngaqë shumë njerëz janë pjesëmarrës në këtë erë, nuk është e lehtë të dallohet se prej cilit po lëshohet era e keqe e zinasë.
Ndëshkohet edhe me zemërngushtësi dhe siklet në zemër. Zinaqarëve u jepet e kundërta e asaj që synojnë: ata kërkojnë kënaqësi në gjërat e ndaluara, prandaj u jepet zemërngushtësia. Ajo që gjendet tek Allahu, nuk arrihet me harame, por me adhurimin e Tij. Asnjëherë Allahu nuk e ka bërë gjynahun shkak që të arrihet tek e mira. Sikur ta dinte gjynahqari se çfarë ëmbëlsie, gëzimi dhe zemërgjerësie ka në virtytshmëri, do të bindej se i ka ikur kënaqësia reale dhe me haram ka shijuar kënaqësinë iluzionare. Andaj, lëre atë që e sjell ndëshkimin dhe shko pas asaj që ta mundëson shpërblimin e Allahut.
Prej ndëshkimeve është se e ekspozon veten që të privohet nga të kënaqurit me hyritë në vendbanimet e Xhenetit. Allahu e ndëshkoi burrin që vesh veshje nga mëndafshi në dynja që të mos e veshë atë në Ditën e Kiametit; e ndëshkoi pirësin e alkoolit në dynja me mospirjen e alkoolit në Ditën e Kiametit dhe njëjtë do ta ndëshkojë atë që kënaqet me pamjet në haram në dynja, madje çdo gjë që e arrin robi në dynja. Sa më shumë që zgjerohet në hallallin e tij, aq do t’i merret nga hisja tij në Ditën e Kiametit, e, nëse e arrin në haram, atëherë do ta humbë atë krejtësisht në Ditën e Kiametit.
Një tjetër ndëshkim është se zinaja shpie në shkëputjen e lidhjeve farefisnore dhe mosrespektimin e prindërve, në përfitimin e pasurisë haram dhe padrejtësinë ndaj krijesave, humbjen e familjes dhe familjarëve. Mbase e çon te derdhja e gjakut në haram. Ndoshta e çon të kërkojë ndihmë prej magjistarit e të përdorë magjinë dhe të zhytet në shirk (idhujtari), me dije ose pa dije. Ky gjynah nuk arrin të plotësohet vetëm se me gjynahe të tjera, para dhe pas tij. Pastaj prej tij lindin lloje të tjera të gjynaheve. Zinaqari është i rrethuar me ushtri prej gjynaheve para tij dhe me ushtri prej gjynaheve pas tij. Me vete tërheq zvarrë krejt sherrin e dynjasë dhe të ahiretit. Zinaja si asnjë gjynah tjetër e pengon të mirën në dynja dhe ahiret. Nëse njeriu bie në rrjetin e zinasë, atëherë s’e shpëtojnë atë as këshillat e të mençurve e as ilaçet e mjekëve. Atë që e robëron zinaja, s’ka kush e liron, kurse atë që e mbyt zinaja, s’ka kush e mëshiron. Allahu siguroi se për shkak të zinasë humben mirësitë, andaj ai që sprovohet me zina, le të përshëndetet me mirësitë e Allahut. Zinaja i ngjason mysafirit që shpejt ikën dhe nuk qëndron. Allahu thotë: “Kjo ndodh se Allahu nuk ia ndryshon kurrë një mirësi që ia ka dhënë një populli, derisa ata të ndryshojnë atë që kanë në veten e tyre. Vërtet, Allahu dëgjon dhe di gjithçka.” (Enfal, 53) Gjithashtu Allahu thotë: “Kur Ai dëshiron të ndëshkojë një popull, askush nuk mund ta pengojë Atë; dhe ata, përveç Tij, s’kanë asnjë ndihmës.” (Rad, 11)[3]
Muhamed el Munexhidi
Nga arabishtja: Irfan Jahiu
(Pjesë nga libri i përkthyer në gjuhë shqipe “BETEJA ME EPSHET”)
[1] Nuk është hadith dhe nuk ka të bëje me hadith. (Sh. p.)
[2] Buhariu (6782).
[3] “Revdatul Muhibin” (f. 360-363).
